Die Vrug van die Gees: Selfbeheersing" – Rudi Nagel oor Galasiërs 5:22–23 en die Ware Betekenis van Selfbeheersing
Loading player...
In hierdie episode van die Get Up and Go Breakfast op Radio Kaapse Kansel 729 AM gesels Anton Brink met Rudi Nagel oor sy motiveringsboodskap. Voordat hulle by die boodskap uitkom, kondig Anton 'n Praise and Worship-aand aan: Vrydag 30 Oktober, met die tema "His Presence, our home" (Sy teenwoordigheid, ons tuiste). Die deure open om 6 nm. en die aand begin om 7 nm. by die Gesinsmusiekkerk op die tweede vloer van die Palm Grove-sentrum, oorweg 21, Durbanville. Kaartjies kos net R60 per persoon en is beskikbaar by Quicket.
Rudi begin met 'n vraag aan Anton of hy al ooit met perde te doen gehad het. Anton vertel van 'n ervaring op 7-jarige ouderdom by vriende op 'n plaas buite Bredasdorp, toe hy op 'n perd geklim het wat hom drie of vier keer geskop het voordat hy op die grond neergeval het — en hy het nooit weer perd gery nie. Rudi sê Anton het presies geïllustreer wat hy wil sê: 'n mens kan die fout maak en aan een van twee kante van die perd afval. Hy noem self dat hy al afgegly het en redelik gekneus en seer was na die tyd.
Dan fokus hy op die vrug van die Gees in Galasiërs 5:22–23. Hy vra eers: "Wat is die bohaai met die vrugteslaai? What's the fuss with the fruit salad?" en sê hy wil die verse uit die Duitse Bybel lees sodat luisteraars effens onkant gevang word, omdat baie van ons in die kerk grootgeword het en die bekende verse so voorspelbaar geword het dat ons ore op outopilot skakel. Hy lees: "Dagegen bringt der Geist Gottes in unserm Leben folgendes hervor: Liebe, Freude, Frieden, Geduld, Freundlichkeit, Güte, Treue, Sanftmut, Selbstbeherrschung" — liefde, blydskap, vrede, geduld, vriendelikheid, goedheid, getrouheid, sagmoedigheid en selfbeheersing.
Hy fokus dan op selfbeheersing (Selbstbeherrschung, self-control) en bely dat hy dit meeste van die tyd misverstaan het. Hy het die perd van selfbeheersing opgeklim en dan aan een van twee kante afgeval:
Die eerste fout: om te dink 'n mens moet die teuels so styf hou dat jou knekels wit word, die self so beheer dat hy skaars kan asemhaal, 'n masker op te sit en die teuels so styf vas te hou dat hy nie kan roer nie — en dan dink jy is in beheer en op koers. Dit is nie wat die Gees van God deur Paulus wil sê nie.
Die tweede fout: om te dink God se Gees gaan soos 'n weerligstraal jou tref en dan gaan alles in beheer wees; God neem beheer oor en jy loop amper soos 'n demoon-besete of 'n zombie rond — in hierdie geval deur die Gees van God oorval — en dan soos 'n robot niks fout maak nie. Maar die Here sal nooit ons vrye wil van ons ontneem nie. Hy het ons in sy beeld en gelykenis geskep, en God het altyd vryheid van keuse; Hy is altyd agent, nooit slagoffer nie. Net so het ons totale vryheid om die regte te kies — ons is nie slaaf van onsself nie, ons is vry om die regte rigting te kies, maar dit bly ons keuse.
Hy verduidelik dat mense dikwels aan selfbeheersing dink as "vermy die kwaad, raak nie, proe nie, loer nie, moor nie" — wegbly van verkeerde dade. Dit is natuurlik belangrik dat ons nie oortree en in die modder van sonde insink en later daarin verdrink nie, want daar is geen vervulling of volheid daarin nie. Maar 'n mens kan ook vir die Heilige Gees vertrou dat jy nie met 'n valse skuldgevoel, 'n valse minderwaardigheidsgevoel of 'n valse onwaardigheidsgevoel rondloop nie, en dan beheer die self jou so dat jy eindelik geen impak in die lewe het nie, geen invloed uitoefen nie, en jou getuienis net 'n skadukie van 'n vaal gedagte is.
Hy wil daardie valse self onder die beheer van Koning Jesus bring — die valse self wat rondloop met skuldgevoelens, met godsdienstige leuens, in slawerny. Hy wil hê die vrug van die Gees, selfbeheersing, moet so oorneem dat hy nie deur die valse self beheer word nie, maar dat die ware ek — die ek wat God in gedagte gehad het toe Hy Adam en Eva geskep het, voor die grondlegging van die aarde — na vore kom. God het Jesus gestuur om vir hom te betaal sodat hy gered kan wees, vry van sonde, maar ook vry om Rudi Nagel te wees en die volle
Rudi begin met 'n vraag aan Anton of hy al ooit met perde te doen gehad het. Anton vertel van 'n ervaring op 7-jarige ouderdom by vriende op 'n plaas buite Bredasdorp, toe hy op 'n perd geklim het wat hom drie of vier keer geskop het voordat hy op die grond neergeval het — en hy het nooit weer perd gery nie. Rudi sê Anton het presies geïllustreer wat hy wil sê: 'n mens kan die fout maak en aan een van twee kante van die perd afval. Hy noem self dat hy al afgegly het en redelik gekneus en seer was na die tyd.
Dan fokus hy op die vrug van die Gees in Galasiërs 5:22–23. Hy vra eers: "Wat is die bohaai met die vrugteslaai? What's the fuss with the fruit salad?" en sê hy wil die verse uit die Duitse Bybel lees sodat luisteraars effens onkant gevang word, omdat baie van ons in die kerk grootgeword het en die bekende verse so voorspelbaar geword het dat ons ore op outopilot skakel. Hy lees: "Dagegen bringt der Geist Gottes in unserm Leben folgendes hervor: Liebe, Freude, Frieden, Geduld, Freundlichkeit, Güte, Treue, Sanftmut, Selbstbeherrschung" — liefde, blydskap, vrede, geduld, vriendelikheid, goedheid, getrouheid, sagmoedigheid en selfbeheersing.
Hy fokus dan op selfbeheersing (Selbstbeherrschung, self-control) en bely dat hy dit meeste van die tyd misverstaan het. Hy het die perd van selfbeheersing opgeklim en dan aan een van twee kante afgeval:
Die eerste fout: om te dink 'n mens moet die teuels so styf hou dat jou knekels wit word, die self so beheer dat hy skaars kan asemhaal, 'n masker op te sit en die teuels so styf vas te hou dat hy nie kan roer nie — en dan dink jy is in beheer en op koers. Dit is nie wat die Gees van God deur Paulus wil sê nie.
Die tweede fout: om te dink God se Gees gaan soos 'n weerligstraal jou tref en dan gaan alles in beheer wees; God neem beheer oor en jy loop amper soos 'n demoon-besete of 'n zombie rond — in hierdie geval deur die Gees van God oorval — en dan soos 'n robot niks fout maak nie. Maar die Here sal nooit ons vrye wil van ons ontneem nie. Hy het ons in sy beeld en gelykenis geskep, en God het altyd vryheid van keuse; Hy is altyd agent, nooit slagoffer nie. Net so het ons totale vryheid om die regte te kies — ons is nie slaaf van onsself nie, ons is vry om die regte rigting te kies, maar dit bly ons keuse.
Hy verduidelik dat mense dikwels aan selfbeheersing dink as "vermy die kwaad, raak nie, proe nie, loer nie, moor nie" — wegbly van verkeerde dade. Dit is natuurlik belangrik dat ons nie oortree en in die modder van sonde insink en later daarin verdrink nie, want daar is geen vervulling of volheid daarin nie. Maar 'n mens kan ook vir die Heilige Gees vertrou dat jy nie met 'n valse skuldgevoel, 'n valse minderwaardigheidsgevoel of 'n valse onwaardigheidsgevoel rondloop nie, en dan beheer die self jou so dat jy eindelik geen impak in die lewe het nie, geen invloed uitoefen nie, en jou getuienis net 'n skadukie van 'n vaal gedagte is.
Hy wil daardie valse self onder die beheer van Koning Jesus bring — die valse self wat rondloop met skuldgevoelens, met godsdienstige leuens, in slawerny. Hy wil hê die vrug van die Gees, selfbeheersing, moet so oorneem dat hy nie deur die valse self beheer word nie, maar dat die ware ek — die ek wat God in gedagte gehad het toe Hy Adam en Eva geskep het, voor die grondlegging van die aarde — na vore kom. God het Jesus gestuur om vir hom te betaal sodat hy gered kan wees, vry van sonde, maar ook vry om Rudi Nagel te wees en die volle
